Alle 23 goed!

Ik ben blij dat ik klaar ben met de cursus. Maar daarmee bedoel ik niet: ik ben er helemaal klaar mee! Aanvankelijk was ik sceptisch. Zeker. Kwam ook laat 'op dreef' maar wat ik niet verwachtte was dat ik het toch wel interessant en soms zelfs leuk vond! Stukjes schrijven in mijn blog, Flickr en Youtube. Maar die laatse 2 kende ik al. Wat ik voor mijn werk interessant vind, is natuurlijk Flickr en wellicht ook het gebruik van wiki's. Chatten? Wie weet. De overige dingen zie ik mezelf niet zo gauw gaan doen ook al vond ik bijvoorbeeld Library Thing verrassend. Genealogie is niet mijn ding maar ook hier vond ik door de oefening toch een paar aardige dingetjes.
Wat er te verbeteren valt? Mmm, misschien hier of daar ietsje meer duidelijkheid in de tekst zoals bijvoorbeeld met welke naam je moet inloggen (oef. Archief 2.0).
Ik denk dat de cursus veel mensen plezier heeft gedaan en dat er veel geleerd is waar de organisatie natuurlijk profijt van heeft.
Dus: '23-Archiefdingen was 'voor mij', maar meer nog 'voor wij' en zeker niet 'voorbij'!

Zien wat er niet is

Onder deze titel lanceert het NAi op 30 juni a.s. de 'allereerste mobiele architectuurrapplicatie voorzien van augmented reality mét 3D-modellen'. De officiële naam wordt ook op die dag gelanceerd, staat er in de uitnodiging. Ik heb die uitnodiging niet gekregen maar wel toevallig in handen gehad. Een smart phone heb ik trouwens ook (nog) niet. Misschien wist het NAi dat.
Wat biedt de applicatie? 'De architectuurapplicatie maakt het met behulp van Augmented Reality mogelijk om op je mobiele telefoon in 3D gebouwen, straten en pleinen te zien zoals deze waren, worden of hadden kunnen zijn'. De uitnodiging vermeldt verder dat vanaf 30 juni de applicatie voor iedereen gratis te downloaden is. 'Op dat moment bevat deze al ruim 300 bouwwerken en verschilende rondleidingen door Rotterdam'. Nou heb ik pas even meegekeken met iemand die zo'n smart phone heeft en ik zag op het scherm wat die 'augmented reality' voorstelt. Indrukwekkend wat de techniek allemaal vermag. Natuurlijk maakt het verhaal in de uitnodiging van het NAi duidelijk wat het Gemeentearchief er mee kan. Zeker iets met onze Atlas-(beeld) verzameling. Je kunt bijvoorbeeld iets doen met de woonhuizen van bekende Rotterdammers en daarbij wat biografische informatie en een portret laten zien en nog véél, véél meer. Helaas heb ik zo'n apparaat niet. Wilde er totnutoe ook niet een. Maar zoals het vaker gaat, naarmate je er meer van ziet en de toepassingen bekijkt, komt het moment dat je er ook een wil hebben. Nee, móet hebben. Mijn verjaardag is trouwens 24 januari.

Archief 2.0

Ik heb het manifest gelezen en immer tot veranderingen bereid als ik ben, zeg ik: prima, we leven nu eenmaal in de tijd van deze media en waarom zouden we het als archief niet gebruiken? Persoonlijk heb ik er echt geen probleem mee om 'het publiek' (wie dat dan ook is) mee te laten werken aan het toegankelijk maken van archief- of beeldcollecties en daarbij gebruik te maken van Flickr, chats, Twitter, Youtube enzovoort. Ik las in de discussie wel een opmerking die ik terecht vond nl. die van Henny van Schie wanneer hij schrijft over wat een gebruiker met een document op het scherm moet zonder duiding, interpretatie van de archivaris. Die mening is te verdedigen maar ik denk niet dat het de ontwikkeling die gaande is, zal tegenhouden.
Ik heb me ook aangemeld bij de Archief 2.0 community met mijn eigen account maar ik vroeg me meteen af of dit wel zo moest. Ik dacht wat anoniem te kunnen rondneuzen maar werd meteen verwelkomd door Christian van der Ven en kreeg stellig het vermoeden dat er van 'lurken' geen sprake kon zijn. Zo las ik het ook ergens op die site. Ook heb ik een beetje het gevoel dat het meer een community voor archiefbeheerders dan voor atlasbeheerders is. Die hebben natuurlijk de Vereniging Topografisch-Historische Atlas als community maar wellicht dat dat in de toekomst allemaal toch een keer samen gaat komen.

Footnote

Heb Footnote bekeken maar had al gauw het gevoel er niets te zoeken te hebben.
UFO's vind ik fascinerend maar hoe ik ook naar de hemel heb gekeken, ik heb er nooit eentje gezien dus ik geloof er ook niet meer zo in. Over naar de lucht kijken gesproken: wel eens gekeken naar de site van de Cloud Appreciation Society? Ben er geen lid van maar het spreekt me wel aan. Wie lid is, is gek op wolken en bekijkt en fotografeert ze naar hartelust en plaatst die foto's op de site. Ongelofelijk wat een vreemde wolken ik zag. Leken wel UFO's. Terug naar Footnote. Bij Member Discoveries stuitte ik na een zoekopdracht op een artikel in The Poughkeepsie Journal (leuke naam overigens) maar dat ging over een vroeg gestorven lieve vader dus daar ben ik maar weer gauw weggegaan. Het was niet het antwoord op mijn zoekopdracht trouwens maar het gebeurt wel vaker dat ik blijf hangen bij wat ik niet zoek. Soms ook leuk. Wat vind ik ervan? Footnote is een site waar van alles te vinden is maar wel voornamelijk Amerikaanse aangelegenheden.

Geen ealogie voorlopig!

Misschien dat het na mijn pensionering gaat kriebelen maar voorlopig niet. Genealogie. Ik weet dat het voor velen een verslavende hobby is maar eerlijk gezegd vind ik het een beetje suf. En of in de mij nog resterende 5 jaar ' suf ' gaat veranderen in superspannend en uitdagend? Ik vrees van niet. Muziek (spelen en luisteren), tekenen en schilderen, reizen, fietsen, wandelen (in bossen zonder stambomen), lezen en nog veel meer vind ik veel leuker. Ook internet vind ik ontzettend boeiend en ik mag er graag in rondstruinen. Om iets aan de weet te komen dan wel te verstaan. Minder om er vrienden of familie te zoeken. Ik heb er ook maar een paar (goeie!)en die koester ik toch wel. Maar goed, wie mijn reacties meer heeft gelezen, kent dat verhaal nu wel.
Voor de oefening heb ik toch wel wat rondgekeken en gemerkt dat er voor de liefhebber wel veel is. Ook sympathiek is het te lezen dat men voor elkaar dingen wil opzoeken of fotograferen. Online begraafplaatsen bijvoorbeeld. Een foto van de grafsteen van Chris van der Pluym, mijn zwager die op zijn 28e met zijn motor verongelukte, vond ik er. 'Jouw leven was oprecht en trouw' las ik. En zo was het. Eén dezer weken wordt zijn graf geruimd.

In een hoekie met een boekie

Voor de Library Thing oefening heb ik me aangemeld en ik vond het toch wel leuk moet ik toegeven. Dat klinkt alsof ik het eerst niks vond. Dat is ook zo. Ik vond het, dat schreef ik ook in een eerste reactie, een goed instrument voor een bibliotheek. Dat zou dus onze bibliotheek kunnen zijn. Of bibliotheekcollega's er mee aan de slag gaan, weet ik niet maar dat zou best kunnen hoewel ik niet denk dat het een dagelijks gebruik zal worden. Maar goed, ik ben geen bibliotheekmedewerker dus ik zal er vermoed ik helemaal weinig tot niet mee te maken krijgen. Boekenliefhebber ben ik echter wel degelijk dus ik heb van de door mij ingevoerde boeken en schrijvers zo wat informatie gelezen en, nogmaals, dat vond ik leuk en informatief. Handig om te weten en misschien kijk ik er nog eens wat vaker naar. Zolang ik maar in me hoekie met me boekie kan blijven!

Vrienden

Ik weet niet hoe anderen erover denken, hoewel ik wel eens wat hoor, maar vrienden maken of zoeken op internet? Kennelijk heb ik een ander idee over wat een vriend is maar ik zou niet weten hoe ik via internet eenvriendschap moet onderhouden. Of beginnen. Of wordt er met vrienden iets anders bedoeld? Ik vermoed het. Ik heb wel eens over de schouder van mijn dochters meegekeken naar Hyves en zag dan allemaal fotootjes van 'vrienden' . Echt heel veel. Veel te veel om daar echt vriend mee te zijn zoals ik denk dat een vriend hebben, inhoudt. Het klopt dus niet. Het zijn geen vrienden maar contacten, vluchtig van aard. Ze zijn er maar ze zijn ook zo weer verdwenen en er wordt geen traan om gelaten. Het zal duidelijk zijn: dit zoek ik niet. Ligt aan de leeftijd zal er wel gezegd worden. Mij best. Begrijp me goed, hoewel ik niet zo'n wij-man ben, wil ik best delen, geven en soms vragen. Kennis of ervaring maar geen loze kletspraatjes. Wat mensen wel eens uit hun toestenbord krijgen op Hyves of andere social networks , ik zou er geen zin in hebben. Wat moet een ander daar nou mee? Net zo min als ik dat van anderen wil weten. Maar goed, genoeg daarover. Ik heb wat rondgeneusd en eens wat aangeklikt en was meestal weer snel vertrokken. O ja, ik heb wel mijn dochters een berichtje gestuurd via Hyves.
Schoolbank doe ik al jaren maar eigenlijk weet ik het nou wel. Ik ben ook al lang geen Schoolbank Plusser meer. Enige tijd geleden werd ik door een fotograaf uitgenodigd op Linkedin te komen. Hij bleef maar aanhouden en toen heb ik me maar aangemeld. Nou misschien heeft dat network zin voor mijn werk, wie weet.
Heb ik toch meer vrienden dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden!

MSN'en

Msn'en, hoe vaak hoorde ik die kreet de afgelopen jaren bij mij thuis. Mijn dochters deden het en ook mijn vrouw en trouwens, ze doen het nog steeds. Ik keek wel eens mee over hun schouder om te zien hoe het eruit zag en wat je ermee kon. Ze probeerden me dan soms over te halen het ook te gaan doen. Net als Hyves trouwens. Ik heb het niet gedaan en nog steeds voel ik geen enkele behoefte me er ook in te storten. Na lezing van Ding 16 en het rondneuzen in een en ander moet ik echter kwijt dat het wel een handig en snel communicatiemiddel is en het zou zomaar kunnen dat ik voor mijn werk zal chatten. Maar, het wordt afgezaagd, privé zeer waarschijnlijk niet.

Twiet, twiet, twiet.

Alle communicatiemiddelen van telefoon tot sms, email tot twitter enz. enz. kunnen handig zijn om met de 'ander' in contact te komen of te zijn. Personen of organisaties die op zoek zijn naar informatie die opgeslagen ligt bij archiefdiensten zullen elk aangeboden communicatiemiddel dan ook gebruiken. Of er daarin voor twitteren een rol weggelegd zal zijn, betwijfel ik. Er zijn al aardig wat manieren om met elkaar in contact te komen en twitteren lijkt me dan een beetje te 'magertjes'. Leuk voor wat over en weer geklets en wellicht nuttig bij snelle nieuwsverspreiding maar ik denk dat het daar bij zal blijven.
Ik heb me dus aangemeld en er onder Music eentje uitgehaald om te 'volgen', t.w. Neil Diamond, niet dat ik daar nou zo'n fan van ben (hoewel Solitary Man natuurlijk een prachtig nummer is) maar ik kwam er niet achter hoe je op een artiestennaam kunt zoeken. Had wel wat namen in gedachten maar zag geen zoekscherm of zoiets. Maar goed, ik heb dus ook een tweet de wereld in geblazen. Moest ook lang nadenken over de vraag: wat moet ik hier nou kwijt dat voor wie dan ook van enige nieuwswaarde zal zijn? Nou ja, 't is voor de oefening maar veel zal ik er verder denk ik niet mee doen. Ik heb de laatste tijd ook zo eens in mijn kennissenkring gevraagd wie er twittert en het bleken er maar zeer weinig te zijn. Ook onder de jongeren waarbij je toch zou verwachten dat die het allemaal veelvuldig zullen doen zoals er onder hen veel ge-sms't wordt.

Yes wiki!

Of ik mijn kampeervakantie op de manier zal plannen als die 4 jongens op het filmpje betwijfel ik sterk. Had ook even het gevoel dat deze manier van gebruik veel leek op Google Docs. Met elkaar in 1 document werken zodat je steeds op 1 plek kunt zien wat de stand van zaken is. Maar ik zie veel voordeel in wiki's. Er is op onze afdeling al eerder gesproken over het gebruik van wiki's voor het maken van een handleiding voor ons programma Atlantis. Maar ook de al weer oude Atlasterminologie is aan revisie toe. Hij staat in boekvorm in onze kast maar veel termen zijn er de afgelopen jaren bijgekomen en dan heb je al een probleem met aanvullingen. Nee, zoiets met behulp van wiki's maken, werkt beter. Wel zul je moeten oppassen dat de kwaliteit van de bijdragen in de gaten wordt gehouden.

Is tagging delicious?

In mijn eigen pc staan bij mijn Favorieten overzichtelijk op onderwerp gerangschikt de sites waar ik wel eens gebruik van maak. Sommige zelfs vaak. Maar om die nu over te hevelen naar een site op internet zodat ik 'er' altijd anywhere bij kan, daarin zie ik helemaal geen voordeel. Als ik al de behoefte zou voelen ergens anders op een pc iets op internet op te zoeken dan vind ik dat toch wel. In de uitleg wordt ergens als voorbeeld het onderwerp Fietsen gebruikt. Nou toevallig heb ik dat ook als map met fietssites staan. Net als Wandelen en nog veel meer. Maar die favoriete sites vind ik via gewoon zoeken toch wel hoor. En of anderen nou op mijn bookmarks zitten te wachten geloof ik ook niet zo. Ook hoef ik op mijn beurt niet door tagging op leuke sites van anderen geattendeerd te worden. Nee, delicious klinkt verrukkelijk maar mij smaakt het niet echt lekker.

Totnutoe

Ofschoon ik niet snel een groot fan van Web 2.0 toepassingen zal worden en dit de oplettende lezer in mijn eerdere reacties niet ontgaan zal zijn, heb ik mezelf toch een schop onder mijn kont gegeven om de 23 dingen te leren. Wat hierbij sterk meespeelt is dat ik niet weggezet wil worden bij de 'hopeloze gevallen' oftewel de ouwe zakken die de nieuwe ontwikkelingen niet meer kunnen bijbenen. Vraag me echter niet wat ik in de mij resterende 5 jaar hiervan in mijn werk zal gebruiken want echt, ik weet het niet. Hangt er ook vanaf wat er van me verwacht zal worden. Heb wel een vermoeden natuurlijk. Flick'r komt me dan als waarschijnlijk voor. Hulp van het publiek bij het identificeren van voor ons onbekende plaatjes? Prima, van mij mag het en wellicht dat we er ook wat mee opschieten. Dat laatste vind ik wel een voorwaarde voor ons werk als beheerders van fotocollecties. We moeten er wel op vooruit gaan toch? Dan Google docs, tja het kan handig zijn maar levert het voor ons veel winst op? RSS hoeft voor mij niet zo maar ieder zijn meug. Wie het prettig vind die gebruike het! Ik ben overigens nog niet klaar met de cursus en heb ook nog over niks een definitieve mening. Het zou zomaar kunnen dat een collega met een meeslepend verhaal over, ik noem maar wat, twitteren me helemaal geneest van mijn weerstand ertegen. Goed, verder. Bloggen doe ik dus voor de cursus, niet privé. Wel hou ik 2 blogs van vrienden in de gaten en dagboekschrijver als ik ben (gewoon met een pen schrijven in een boekje), vind ik dat ook wel wat hebben.
Dus ik ga verder want ik ben er nog niet klaar mee en wie weet wat ik nog allemaal ontdek, toch?

Heb ik even mooi Spijkenisse op de kaart gezet.

Heb hier en daar wat bekeken en ik vond met name Kuyper's Gemeente Atlas van Nederland heel leuk. Vond het kaartje met Spijkenisse en kon goed zien waar wat is geweest en wat daar nu is. Wat ik ken van de blog van de varende kunstenares is Marinetraffic.com. Daarmee kun je goed volgen waar een schip zich op zee of in een haven bevindt. Ook gegevens van het schip plus foto ervan worden getoond. Heel leuk. Wat heb ik uitgeprobeerd? Op dit kaartje van Spijkenisse heb ik aangegeven waar ik elke morgen op de metro stap op weg naar het Gemeentearchief en waar ik uiteraard 's avonds weer uitstap als ik naar huis ga. Al 23 jaar lang! Het kaartje maken en plaatsen in mijn verhaal was even uitproberen maar met wat hulp van Anne is het dit dan geworden. Spectaculair is het kaartje allesbehalve maar goed ik weet nu hoe het werkt. In de blog van onze vrienden op de fiets in Amerika zie ik ook steeds van die leuke kaartjes staan en ik vond dat al zo knap van ze dat ze zoiets voor mekaar kregen. Maar ga ik ooit ook nog eens fietsen met Marja aan de andere kant van de aardbol, dan weet ik naast het kunnen plakken van een lekke band ook nog eens hoe ik onze fietsroute op een kaartje moet maken en weergeven in mijn blog.


Vertrekpunt metro naar Rotterdam weergeven op een grotere kaart

Het flick'rt voor mijn ogen.

Al eerder heb ik aangegeven in Flickr voor beeldverzamelingen wel nut te zien. Flick'r verder ontdekken levert leuke dingen op maar of ik dat allemaal wil weten en...of ik daar de tjd voor heb om er iets mee te doen? Mmhh, denk het niet. Ik heb al gekeken naar Zoom, Picasa, Mijn album en heb ook kennis genomen van Color Fields Colr Picker. Gekeken bij 'jaguar' maar ook bij 'guitars' en 'cats' , Flickr Toys en wat al niet meer voor afbeeldingen onder ogen gekregen en gelezen over wat er allemaal niet mee kan. 'Zoekplaatjes' kende ik al en is heel handig om snel een niet thuis te brengen foto op te (laten) lossen.
Met de oprichting van Creative Commons komt er hopelijk een eind aan het rechtengedoe rondom afbeeldingen op internet want met de komst van dit medium en alle toepassingen is dat niet meer vol te houden.

Geen dag zonder Youtube

aansporing om in Youtube eens rond te snuffelen had ik niet nodig. Ben daar zowat elke dag aan het zoeken
naar muziek of soms een filmfragment. Vond zo al weer een tijd geleden de slotscene van de klassieker The Third Man. Prachtig. Ook nog een paar dagen geleden gekeken naar de gedanste Bolero in de film Les Uns et Les Autres. Maar popmuziek bekijk ik het veruit het meest. Zag filmpjes van optredens van de 'oude ' Fleetwood Mac met mijn gitaaridolen uit de 60-er jaren: Peter Green en Danny Kirwan. Hebben mijn gitaarspel zeer beïnvloed. Of Pearls Before Swine. Alleen staat daarvan op Youtube wel muziek maar geen live-opnamen. Helaas, maar misschien als ze bestaan, zet iemand die er nog eens op. Vorig jaar heeft mijn dochter Sara er een door haar gemaakte cd op gezet. Op de muziek van Paul Simon's Father and Daughter en met foto's van mij van vroeger tot nu. Tja brok in de keel natuurlijk. Helaas is het weer verwijderd. Auteursrechtelijke ingreep? Heb ook even op Vimeo gekeken. Kende het niet maar ben zo aan Youtube gewend dat ik niet zo snel zal over stappen. Maar het is goed van het bestaan te weten.
Wat het voor het archief kan betekenen? Iets voor onze collectie Bewegend Beeld waarschijnlijk?
Hier dan There was a man van Pearls Before Swine. Geen bewegende beelden, wel de muziek. Mooie tekst!

Bijschriften bij foto's op Flickr.

Nog maar weer eens rondgekeken op Flickr. Flickr the Commons dus en wel de photostream van het Nationaal Archief. Foto's van de Tweede Wereldoorlog bekeken. Het Gemeentearchief heeft trouwens van datzelfde onderwerp op Flickr fotos staan. De foto hiernaast is door de beschrijver van het Nationaal archief voorzien van een kleine beschrijving. Die zag tussen de onder schot gehouden mannen een vrouw staan. Ik zag haar niet. Bleek het om de 2e figuur van rechts te gaan. Een jongeman die een voor die tijd normale jas aan heeft en daaronder blote benen want hij draagt gewoon......een korte broek en lange kousen. Niks bijzonders toen. Nieuwsgierig las ik de erbij geplaatste reacties en alle 4 gaven hetzelfde antwoord. Eén van de 4 dacht nog dat het een jongen met een damesjas was. Zou kunnen maar ik denk het niet. Zo liepen jongens er toen wel vaker bij.
Mijn conclusie hieruit is dat er zowel aan de kant van de 'deskundigen' (daar hoor ik natuurlijk ook bij!) als aan de kant van de 'reageerders' naast gezeten kan worden. Leuk wel om het allemaal te lezen maar wat schiet je er als verzamelende instelling mee op? En: hoe destilleer je uit de reacties de juiste die jou je beschrijving doet herzien of aanvullen? Of wordt het een ''welles nietes' gedoe?

Misschien heb ik de deur wel opengezet.

Vrienden van ons zijn een paar maanden fietsen in Amerika. Fantastisch. Zou ik ook wel willen. Ze houden een blog bij en mailden ons dat enige weken terug. Via internet vonden we de blog. Kennelijk is ie openbaar. Zag er leuk uit, leuke verhalen, avonturen en foto's erbij. Hoewel ik zelf niet zo sta te dringen om te gaan bloggen vind ik dit wel heel erg leuk. Als ik zo'n trip zou maken, deed ik het ook. Maar goed. Ik stuurde een berichtje en deed dat via mijn g-mail account. Achteraf denk ik dat dat niet nodig was geweest want volgens mij kan iedereen reageren zonder dat je je moet aanmelden. Wat ik me nu afvraag is of mijn eigen blog nu hierdoor vindbaar is geworden inclusief de volgers van mijn blog. Ik vroeg het wat collega's maar niemand kon het me met zekerheid zeggen.

Maak je leven eenvoudiger met RSS?

RSS, ongetwijfeld voor sommigen handig of leuk maar mijn antwoord op deze vraag luidt:
ik hou mijn leven eenvoudiger zonder RSS. Ik bezoek heel vaak allerlei sites van uiteenlopende aard maar weet er geen te noemen waarvan ik op de hoogte wil blijven van elk nieuwtje. Moet er niet aan denken zeg. Het is net als met koekjes: als ik er trek in heb, loop ik wel naar de koektrommel, die hoeft niet naar mij te komen.

Wie weet....

Als je ergens geen zin in hebt, doe je het meestal ook niet. Soms echter word je wel eens geconfronteerd met dingen waar je aanvankelijk niets in ziet maar die toch je nieuwsgierigheid blijven kietelen. Net genoeg om je er niet helemaal van af te wenden. Zo heb ik dat nu met deze cursus 23 archiefdingen. In blijf er een oogje op houden om te zien of er iets van mijn gading bij zit. Soms is dat niet het geval. RSS bijvoorbeeld. Misschien handig maar ik zie het me nog niet gauw gaan doen. Kom nu al nauwelijks door mijn dagelijkse portie informatie heen. Dat is ook mijn grote angst: hoe roep ik niet die informatielawine over me heen. Een enthousiast blogger of twitteraar zie ik mezelf ook niet worden. Delicious? Leuk. Maar voor mij? Mmm. Googledocs dan? Nou daar zie ik nog wel iets bruikbaars in. Nee dan Youtube! Al vóór de cursus was ik er thuis elke avond zowat niet van weg te slaan. Op zoek naar muziekfilmpjes. Welke artiestennaam je ook intikt, er staat bijna altijd iets van op. Flickr is ook heel leuk en daar zie ik dan ook nog wel een rol voor weggelegd in mijn werk. Foto's aanbieden en laten taggen.
Voorlopig ben ik nog niet zo 'social'. Ik kijk meer dan dat ik zelf prijsgeef. Maar wie weet....

Zoeken

Zoeken naar informatie ergens over kan heel leuk zijn. Internet is wat dat betreft voor mij een feest. Dat geldt helaas niet voor al ons zoeken. Iets dat je kwijt bent en erg hard nodig hebt, is niet leuk zoeken. Het kan je tot wanhoop drijven. Afgelopen maandag was het weer eens raak. Mijn vrouw miste haar sleutels. Voor we naar bed gaan legt zij altijd haar spullen voor de volgende ochtend klaar en ze zag haar sleutelbos niet. Of ik ze had gezien. Ik deed net een streepje tandpasta op mijn borstel. 'Nee, maar ik heb ze wel gebruikt', riep ik naar beneden. 'Om de grijze bak buiten te zetten en daarna heb ik nog een zak afval in een andere bak gedaan'. Die van ons is namelijk altijd proppievol. 'Waar heb je ze daarna gelaten?' Tja, ik kon het me niet herinneren. Vanaf dat moment gingen we rare dingen doen. Kent u dat? Iets kwijt zijn en dan op de idiootste plekken gaan zoeken. Eerst binnen en daarna buiten. Tot ongeveer 01.00 uur hebben we in de nachtelijke vrieskou buiten lopen zoeken. Met mijn jack over mijn pyamajas. Eerst bij de tuinpoortdeur. Toen het besneeuwde tuinpad achter onze huizen nagelopen. Bij de vuilnisbakken. Zou ik ze hier hebben laten vallen? 'In welke bak heb je die zak later gegooid?' U voelt hem al aankomen. Ja ik heb ten einde raad in een andermans vuilnisbak zitten graaien want je moet die sleutels hebben en alles hou je dan voor mogelijk. Ik vond ze niet. Nog een keer die bak leeggemaakt. Zaklantaarn erbij. Niks dus. Wie van de geluiden wakker is geworden heeft een vermakelijk nachtelijk wintertafereel gezien maar wij gingen moe en koud van ellende naar binnen. Wat nu? Misschien liep een onverlaat nu wel met onze sleutels. In de keuken pakten we maar iets te drinken uit de koelkast. Als troost. En toen zag ik ze. Ze hingen aan een rekje voor keukenspullen. Waar normaal de keukenschaar hangt. Maar wat gaf het. We hadden ze gevonden! Opgelucht dat we waren! Heerlijk geslapen ook.
Ik ga nog eens zoeken op internet wat die apparaatjes kosten die je aan je sleutelbos kunt hangen en als je die kwijt bent hoef je maar te fluiten en dan reageert het daar op. Dan heb je ze zo gevonden. Zelfs als ze wel in de vuilnisbak liggen.

Au mijn rug

Lastig, heel lastig die rugpijn. Ik loop erbij of ik het in mijn broek gedaan heb maar ik kan niet anders. En dan ook nog die cursus, niet van een uurtje nee een hele middag. Nou ja met een beetje staan en weer zitten heb ik het volgehouden. Wel leuk die cursus trouwens. Het zal nog wel even duren voor ik het allemaal uit de losse pols zal doen maar het gaat lukken. Als het achter de rug is ben ik weer wat wijzer geworden.